Παναγιώτης Μιχ. Παπαδόπουλος
Πρόεδρος Εκπαιδευτηρίων «Ο Πλάτων»

Τα Εκπαιδευτήρια « Ο ΠΛΑΤΩΝ» ιδρύθηκαν με βαθιά πίστη στο υψηλό έργο του Δασκάλου και τη μεγάλη αποστολή του Σχολείου.

Σκοπός της λειτουργίας των Εκπαιδευτηρίων μας είναι να διαμορφώσουν ολοκληρωμένους ανθρώπους με σταθερές και επαρκείς γνώσεις, υγιές και εύρωστο σώμα., θερμή πίστη και αγάπη για τα ανθρωπιστικά ιδεώδη, τις ευγενείς αρετές, τις μέγιστες ηθικές και πνευματικές αξίες.

Όλα αυτά μέσω της αναβαθμισμένης και της ποιοτικότερης εκπαίδευσης, απ΄ την οποία όσο γίνεται καλύτερα θα εφοδιασθεί ο νέος άνθρωπος, και στην οποία τα απαραίτητα μέσα για την επίτευξη του σκοπού του θα είναι επίκαιρα και η κατάρτιση εύστοχη και συνεπής προς τι νέες παγκόσμιες εξελίξεις. Πρόκειται για μια εκπαίδευση, όπου ομαλά διδάσκονται και συμπλέουν η κατάρτιση και η πλατιά παιδεία.

Το Ελληνόπουλο, αυτό το προικισμένο απ΄ τη φύση παιδί, έχει όλες τις προδιαγραφές-δυνατότητες να διαπρέψει παντού, αρκεί να τύχει της κατάλληλης παιδείας, των εύστοχων γνώσεων και πληροφοριών και της συστηματικής ενασχόλησης με ό,τι πολιτιστικό και παραγωγικό. Και ο «ΠΛΑΤΩΝ» σ΄ αυτόν τον τριπλό σκοπό προσβλέπει για λογαριασμό των νέων μας.

Τα Εκπαιδευτήριά μας, είναι ένα σχολείο δυναμικό, ανοιχτό στην κοινωνία και στις προκλήσεις των καιρών, «κλειστό» στους κινδύνους που περιβάλλουν τη νεολαία. ΄Ένα σχολείο που προσφέρει μόρφωση πολύπλευρη και ευέλικτη, προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής, σε ένα φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον.

Αγγελική Αγιωργίτου
Διευθύντρια των Εκπαιδευτηρίων «Ο Πλάτων»

Παιδί μου, μην και ξεχαστείς!

Για να χορτάσεις τη ζωή σου
σε κούπες ρόδινες και σ΄ αλαβάστρινα ποτήρια,
ψάξε να βρεις του ήλιου πορτοκάλια.

Και μην ξεχάσεις να το λες,
πως φύτρωσε της αγριελιάς ο κότινος στη χώρα σου
κι από σοφία και φιλότιμο εγνώρισαν
όσοι περπάτησαν σε Παρθενώνες κι Αλαμάνες.

Ο νους σου σύνορα ας μην έχει.

Τραγουδιστής και ποιητής
κι ειρηνευτής να βαφτιστείς.

Το φως και την αγάπη ρούφηξε
μακριά από μάτια μαρτυριάρικα.

Παιδί μου, μην και ξεχαστείς,
μήτε τρομάξεις και γυρίσεις πίσω.
Δέσε το όνειρό σου με κλωστή χρυσή

και να σπαθίζει άφησέ το
στο διάφανο ατλάζι τ΄ ουρανού
και στη φωτοπλημμύρα.

Όμως, παιδί μου εσύ, όπου κι αν είσαι,
πρωτομαγιά ας είναι η κάθε μέρα σου,
μ΄ολόγιομα καλάθια στο κατώφλι σου,
από ευχές που ύφαναν για σένα
του κόσμου οι καλόγνωμες υφάντρες!